Analyse
Monest.net - zo, 11 okt 2009 - 07:15
fundamenteel weekoverzicht - 09 OKTOBER 2009
Roubini tempert economisch optimisme
Professor ‘Doom’ is namelijk van oordeel dat de revival van de aandelen- en grondstoffenmarkt veel te snel gaat sinds de bodem in maart. Veel nieuws vertelt de brave man eigenlijk niet, het komt er vooral op neer dat hij een steeds duidelijk wordende divergentie merkt tussen de (technisch) stijgende ontwikkeling van de koersniveau’s en het fundamenteel minder rooskleurige plaatje.
Roubini stelt onomwonden dat de ingrijpende overheidsstimuli aan de basis zullen liggen van nieuwe (financiële) zeepbellen, net omdat dit overheidsgeld ervoor zorgde dat de markten op korte tijd sterk zijn doorgestegen zonder dat daartoe nauwelijks fundamentele redenen zijn.
Dat er in de huidige koersen een serieus stuk speculatie zit verwerkt lijkt zo klaar als een klontje maar was dat ook niet het geval toen bijvoorbeeld de olieprijs eind vorig jaar lager dan 40$ noteerde?
Misschien wordt het wel tijd dat we de economie ‘an sich’ (of beter gezegd ‘de economische berichtgeving’) en de koersen van beursgenoteerde bedrijven als twee aparte entiteiten gaan beschouwen waarbij de marktenzaal nog het best kan vergeleken worden met een speelhal en de aandelenkoers niet meer is dan de speelbal van de aanwezige participanten. Dat de speelbal niet wordt gestuurd door de reële economie is in dergelijke scenario niet meer dan logisch. Hoop en wanhoop, hebzucht en vrees oftewel sentiment is de stuwende kracht onder de koerstafel….
“Faites vos jeux mesdames et monsieurs”, maar vergis u niet, dit is GEEN ordinair gokspelletje en er zijn héél wat kapers op de kust. Ervaren beursrotten hanteren wel degelijk zeer uitgekiende (al dan niet volautomatische) systemen die hen in staat stellen de ordinaire gokkers in no time in hun hemd achter te laten.
Voor de ware buy-and-hold belegger is dergelijke stellingname uiteraard een ware nachtmerrie want deze is er sinds mensenheugenis van overtuigd geweest dat al dat intraday of zelfs intraweek geneuzel geen zoden aan de dijk brengt en dat speculanten van deze orde slechts in de marge opereren. Een handige marge trouwens want ze zorgen natuurlijk wel voor de broodnodige liquiditeit. De bearrally van vorig jaar tot maart 2009 heeft hen echter met de neus hard op de feiten gedrukt. Om maar één voorbeeldje te geven, banken bleken plotseling geen risicoloze goede-huisvader-aandelen meer te zijn… Vandaag de dag zijn ze gedegradeerd tot het favoriete speeltje van de (ultra)kortetermijntraders.
Maar we wijken af…. En uiteindelijk willen we u enkel trachten duidelijk te maken dat u zich niet blind mag staren op de scheefgetrokken verhouding tussen enerzijds de zwakke reële economie en anderzijds de aandelenkoersen die vlot hoger blijven gaan alsof er geen vuiltje aan de lucht is. De rally sinds maart is daar het ultieme voorbeeld van. Wie tegen de technische stroom in gaat roeien, overtuigd van z’n fundamentele gelijk krijgt rake klappen. Vertrouwt u het zaakje niet dat blijft u het best aan de kant en kijkt u rustig de kat uit de boom. ‘Never fight a trend’ remember?
= = =
Banken blijven in het middelpunt van de belangstelling staan.Goldman Sachs gaf afgelopen maandag de aftrap met een adviesverhoging voor de banksector waarbij vooral de nadruk wordt gelegd op de grote banken. De barometer staat nu op ‘kopen’ voor ondermeer Wells Fargo, Capital One Financial, Bank of America en Morgan Chase.
Als reden om vooral de grote bekendere namen aan te prijzen haalt GS aan dat de winstmogelijkheden bij dergelijke grote banken een stuk groter zijn dan bij de regionale banken omwille van het verschil in activiteiten. GS is van oordeel dat dit voordeel t.o.v. de kleinere banken momenteel nog niet zichtbaar is in de aandelenkoersen met dus een adviesverhoging tot gevolg.
Sociéte Générale liet weten meer dan 134.000 nieuwe aandelen met voorkeurrecht voor de bestaande aandeelhouders uit te geven aan 36 euro per aandeel. Deze nieuwe uitgifte leidt tot een kapitaalverhoging van 4,8 miljard euro die de bank zal aanwenden om de staatssteun terug te betalen, maar ook om het kernkapitaal aan te sterken.
Verder zijn er blijkbaar ook gesprekken gaande met Dexia, dat momenteel nog aandeelhouder is in crédit du Nord (20%). Blijkbaar wil Société Générale deze participatie in handen krijgen en voert ze daarover dus gesprekken met Dexia. Dexia lijkt alvast niet weigerachtig te staan tegen een verkoop van haar aandeel en laat alvast weten dat deze strategie past ‘in het kader van een herstructurering van de groepsactiviteiten’.
Ook het Nederlandse ING staat momenteel aan de verkoperszijde. De Zwitserse afdeling ‘private banking’ wordt verkocht aan de Zwitserse privaatbank ‘Julius Baer voor 344 miljoen euro in harde cash. ING maakt naar schatting 150 miljoen euro winst met deze transactie. De verkoop maakt - net als bij Dexia - deel uit van een herorientering van de kernactiviteiten. Ook de Aziatische private bankactiviteiten staan op de wip bij ING maar de bank houdt voorlopig de lippen stijf op mekaar en geeft nog geen nadere details vrij.
En vermits we het nu toch hebben over Dexia en ING… De Europese Commissie liet woensdag via een persbericht weten niet onverdeeld gelukkig te zijn met de recente acties van beide banken. Zo kocht ING een tier 2-obligatie terug op ter waarde van 800 miljoen dollar en ook Dexia liet weten dat ze zinnens zijn om op 18 november effecten terug te kopen (228 miljoen euro).
Volgens de EC is dergelijke handelswijze in strijd met de vigerende regels die sinds juli 2009 van kracht zijn m.b.t. banken die staatssteun ontvingen. De Europese Commissie vreest ervoor dat vervroegde terugkopen de indruk wekken dat desbetreffende banken teveel steun kregen of de middelen niet gebruiken waarvoor ze bedoeld zijn.
= = =
Obama, China, US Treasury, dollars en exportgerichte economieën : kommer en kwel…Merkwaardig toch dat de machtigste man op deze aardbol beslist om de Dalai Lama niet te ontmoeten tijdens zijn vijfdaagse bezoek aan de Verenigde Staten. Het moge duidelijk zijn dat de Amerikaanse president er veel voor over heeft om China vooral niet tegen de haren in te strijken met het oog op de Amerikaans-Chinese top volgende maand (november).
In de pers werd aan dit akkefietje niet zo héél veel aandacht geschonken maar het feit dat het de eerste maal is in 18 jaar dat de Tibetaanse leider de US bezoekt zonder gelijktijdig ontvangen te worden op het Witte Huis zegt veel, héél veel…
De beslissing kadert duidelijk in een breed charme-offensief van de Verenigde Staten jegens China. De US heeft namelijk nog iets goed te maken nadat half september - onder druk van de vakbond United Steelworkers - op Chinese autobanden zomaar eventjes 35% invoerrechten werden uitgevaardigd. Op die manier poogt de US de invoer van goedkope Chinese goederen te temperen. Ter verduidelijking : tussen 2004 en 2008 steeg de invoer van Chinese autobanden met 300% met als gevolg dat er meer dan 5000 Amerikaanse jobs verloren gingen.
Dat China met deze beslissing niet opgetogen was hoeven we u waarschijnlijk niet nader uit te leggen. Het kwam zelfs tot een klacht bij de Wereldhandelsorganisatie inzake handelsproctionisme.
Het probleem met China en Amerika heeft alles te maken met ‘wederzijdse belangen’ die zo enorm geworden zijn dat de handelsrelatie tussen beide landen als het ware als een wurgslang rond hun beider nek hangt. Ter verduidelijking :
- Sinds 2000 overspoelen goedkope Chinese produkten de Amerikaanse markt omdat deze produkten - voornamelijk door de veel lagere arbeidskosten - goedkoper zijn dan wanneer ze in de VS zelf van de band zouden rollen.
- De Amerikaanse afzetmarkt zorgt op die manier voor een constante dollarstroom naar China. Maar ook Amerika is bij dit scenario gebaat wat goedkope invoer betekent dat de inflatie op relatief eenvoudige wijze in de hand kon worden gehouden.
- De stroom aan dollars heeft ertoe geleid dat China momenteel op een enorme berg cash zit, welgeteld drie biljoen dollars (3.000.000.000.000). We kunnen er een paar dollars naast zitten maar wie even de tijd neemt om het getal hiervoor in zich op te nemen beseft dat het daar vooral niet zal op aankomen…
- En wat deed/doet China met deze dollarreserves? Het terug ter beschikking stellen aan de Amerikaanse overheid door massaal staatsobligaties aan te kopen. Gevolg, de rente op die US treasuries blijft relatief laag waardoor de dollar aanvankelijk vrij sterk bleef t.o.v. de Chinese munt. Iedereen gelukkig, in de eerste plaats Amerika die relatief goedkoop geld leent van China maar ook China zelf natuurlijk dat op die manier z’n eigen munt laag kan houden en dus ongebreideld verder kan exporteren richting Amerika…
De kredietcrisis en de recessie die daarop volgde zorgde echter voor de kentering. De sterke renteknippen die kort na elkaar werden doorgevoerd door de FED (in antwoord op de economische recessie) zorgde er voor dat de dollar in relatief korte tijdspanne veel van zijn waarde verloor t.o.v. andere munten.
De daling van de dollarkoers geeft zuurstof aan de exporterende US landen. We kregen deze week trouwens te horen dat het tekort op de Amerikaanse handelsbalans onverwacht gedaald is. Zo steeg bijvoorbeeld de auto-export naar Canada aanzienlijk. De uitvoer groeide met 0,2 procent tot 128,2 miljard dollar, het hoogste peil van dit jaar terwijl de invoer verminderde met 0,6 procent tot 158,9 miljard.
Geen goed nieuws voor China echter, het land dat het meest Amerikaanse staatspapier in bezit heeft en met lede ogen moet toezien hoe zijn investering in waarde daalt. Maar ook in dit geval snijdt het mes langs twee zijden want door de sterke waardevermindering van de dollar kwijnt ook het vertrouwen in de Amerikaanse munt weg met als gevolg dat Amerikaanse staatsobligaties niet meer zo gegeerd zijn als vroeger het geval was (en dan drukken we ons nog zeer voorzichtig uit, er zijn zelfs aanwijzingen dat door het plotse wijzigen van een aantal regels door de US Treasury het aantal buitenlandse investeerders - de zogenaamde indirect bidders - kunstmatig werden opgekrikt). Het optrekken van de rente op Amerikaans schuldpapier is dan een mogelijkheid om de bestaande investeerders alsnog warm te maken maar dat betekent wel bijkomende druk op de toch al zwakke dollar…
Een mooi voorbeeld dienaangaande is de vaststelling dat China met een deel van de reserves nu volop grondstoffen aan het inslaan is en er bovendien alles aan doet om zijn belangen in een aantal belangrijke mijnbouwbedrijven gevoelig op te drijven. Toch kan China het zich niet veroorloven Amerika op korte termijn zo maar te laten vallen. Een verder verzwakkende dollar zou namelijk een zeer negatief effect hebben op de export naar het land van ‘hoop en glorie’.
En dat de export een zware maatstaf is mag blijken uit de interventie op de valutamarkt afgelopen donderdag. Bank of Koreo maar ook de centrale bank van Hong Kong en verscheidene Aziatische landen kochten massaal dollars aan om de tanende dollar te ondersteunen nadat eerder op de week het gerucht werd bekend gemaakt dat er reeds geheim overleg zou gepleegd zijn om de dollar als munteenheid voor de oliehandel te vervangen door een korf van munten…
Van dergelijke interventies is voornamelijk Europa dan weer de dupe omdat het dus vooral de euromunt is die op die manier steeds duurder wordt t.o.v. de dollar en waardoor het vooral EU exporterende bedrijven het met de dag moeilijker krijgen…
= = =
Eerste renteverhoging ; Australië bijt de spits af.Volgens de centrale bank van Australië is het ergste gevaar voor de economie geweken en als gevolg daarvan werd er beslist om het belangrijkste rentetarief op te trekken met 0,25% tot 3,25%. Dit is de allereerste verhoging na de massale renteverlagingingen dat een G20-land doorvoert.
De Europese Centrale Bank en The Bank Of England zijn duidelijk zover nog niet wat zij handhaafden hun lage rentetarief afgelopen week aan respectievelijk 1% en O,5%.
De voorzitter van de ECB, Jean Claude Trichet, blijft sceptisch staan tegenover toekomstige economische groei. Als bewijs daarvan gaf hij aan dat de huidige opleving voor een groot deel afkomstig is van de adrenalineshot die de markt kreeg toegediend in de vorm overheidssteunmaatregelen. Om zijn argument kracht bij te zetten verwees hij naar de kredietmarkt die alsnog geen toename laat zien. Bedrijven lijken nog steeds erg terughoudend om grote investeringen te plannen teneinde hun productiecapaciteit uit te breiden.
In het verleden hield de ECB ook al nauwgezet de kredietmarkt in het oog vooraleer over te gaan tot een renteverhoging. Trichet liet verstaan dat dit onder de huidige omstandigheden nog absoluut niet aan de orde is.
Terzelfder tijd liet de FED-voorzitter deze week verstaan absoluut niet gehaast te zijn met de gevreesde exit-strategieën. Inflatierisico’s zijn momenteel niet aan de orde volgens Bernanke maar hij liet wel weten klaar te staan met een arsenaal aan mogelijke inflatiebeperkende maatregelen indien de economie verdere tekenen van herstel laat zien.
Meer lezen of meer grafieken bekijken? Breng een bezoekje aan Monest.net! Wij bieden een kwalitatief forum, wekelijkse fundamentele en technische marktoverzichten (EU en USA) state of the art scanners die technische short en long kandidaten automatisch detecteren en hebben een eigen unieke grafiekapplicatie ontwikkeld die de moeite van het ontdekken waard is!
Het MONEST team
De gepubliceerde analyses worden met de grootste zorg samengesteld en geven de visie van de analist weer. De lezer kan zelf een gefundeerde mening vormen door de visies van verschillende analisten te vergelijken en door de nodige andere informatiebronnen te raadplegen. De analyses op deze website vormen echter geen aanbeveling tot het uitvoeren van bepaalde transacties. Beursprognoses.com kan dan ook niet aansprakelijk worden gesteld voor eventuele verliezen.
Volg nooit blindelings het advies van iemand anders.
Wees voorzichtig met services die uitpakken met ongelooflijke rendementen.
Tegenover een hoog rendement staat meestal ook een heel groot risico.
Investeer eerst in uw eigen kennis en 